Σάββατο 31 Μαΐου 2008

Μπας και με αγνοείς??


Όλοι μας όταν λέμε καλημέρα σε κάποιον θέλουμε να μας απαντάει... Τι γίνεται όμως στην περίπτωση που μας αγνοεί, όχι γιατί είναι μια σκούπα αλλά γιατί βρε αδερφέ δεν θέλει να πει καλημέρα?
Συνήθως θυμώνουμε, στενοχωριόμαστε, αλλά σπάνια το εκδηλώνουμε..
Θα μου πεις μια καλημέρα είναι... τόσο δύσκολο πια να ειπωθεί?? Όχι βέβαια...
αλλά τελικά δεν ξέρω αν θέλω να ακούω ψεύτικες καλημέρες...
Θέλω να ακούω καλημέρα από αυτούς που πραγματικά την εννοούν... που μου εύχονται να έχω μια ΚΑΛΗ ΜΕΡΑ με όλη την σημασία της λέξης...
Πολλές φορές με έχουν κατηγορήσει ότι δεν μιλάω, δεν είμαι ευγενική κτλ... όμως... γιατί να το κάνω όταν δεν το νιώθω??
Εγώ νιώθω απλά οτι είμαι ειλικρινής.. και δείχνω τι νιώθω... Αφού ρε κοπελιά σε βλέπω και μου γυρίζουν τα έντερα κοκορέτσι... γιατί να σου πω καλημέρα και να ρωτήσω αν είσαι καλά?? αφού στην πραγματικότητα ΑΔΙΑΦΟΡΩ!!!
Βαρέθηκα να είμαι γεμάτη ανθρώπους γύρω μου που κανείς δεν έχει κάτι πραγματικό να μου πει.. κάτι αληθινό...κάτι όμορφο... Θέλω να ρωτάνε τι κάνω και να βλέπω πως πραγματικά θέλουν να μάθουν αν είμαι καλά.. να τους μιλώ και να με κοιτάζουν στα μάτια....
Ίσως ζω σε άλλο πλανήτη.. δεν ξέρω... ή ίσως έχω πολλές απαιτήσεις από εμένα και τους γύρω μου...
Αλλά πραγματικά προτιμώ να κοιτάζω το ταβάνι για ώρες παρά να βρίσκομαι με ανθρώπους που δεν έχουν κάτι να μου "πουν"....

Δεν υπάρχουν σχόλια: