Μια περίεργη μέρα..

Πρωινό ξύπνημα στις 6:00 !!!!! (ναι ναι δεν μου κόλλαγε ύπνος)..
Πρώτη μέρα σε νέα δουλειά.. Άγχος κτλ...
Ετοιμάζομαι και ξεκινάω, που να ήξερα τι μέρα με περιμένει...!!!!
Βρίσκομαι σε ένα δωμάτιο με νέους συναδέλφους, γιατί δεν έχουν ελεύθερη αίθουσα να κάνουμε εκπαίδευση, όπου μιλάμε, γελάμε και σχολιάζουμε..
Εγώ μιλάω με μηνύματα με την Μέμα, και ξαφνικά νιώθω το κινητό να χτυπάει μήνυμα αμέσως μετά από το μήνυμα που της έστειλα... Κοιτάζω την οθόνη και είναι άγνωστος αριθμός... Ανοίγω το μήνυμα και η πρώτη λέξη... ΜΑΙΜΟΥ...!!!!!!!!!!!!!!!!!!! το διαβάζω και δεν μπορώ να συνειδητοποιήσω τι έχει συμβεί... !! Ναι ξέρω τον αποστολέα, ο οποίος μου αναφέρει οτι θέλει να με δει και με περιμένει κάτω από το σπίτι μου!!!!!!!!!!!!!!!!
Φυσικά και τσακίζομαι να επιστρέψω και σε όλο το δρόμο κάνω φιλότιμες προσπάθειες να χωνέψω οτι θα τον δω!!!!! Είμαι πολύ χαρούμενη, τρέχω για να φτάσω.. και όταν τον πλησιάζω χτυπάει το κινητό μου, "σταμάτα μωρέ να με καλείς" του λέω... και η απάντηση του "Βίκυ άλλος σε καλεί σήκωσε το!" Βάζω στο στόμα την εφημερίδα που κρατάω τον φορτώνω με την τσάντα μου και κοιτάζω την οθόνη να δω ποιος ενοχλεί τώρα που θα τα πω με τον φίλο μου που έχω καιρό να δω.. Βλέπω το όνομα!!!!!!! το μόνο που είπα είναι "πω ρε πούστη μου πρέπει να το σηκώσω!!!"ευτυχώς που ήταν ο Ηλίας δίπλα μου, ο οποίος με κοιτούσε και γελούσε φορτωμένη σαν τον γαίδαρο και να προσπαθώ να συννενοηθώ με τον άνθρωπο στην άλλη γραμμή!
Για να μην σας πρήζω... ήταν από μια εταιρία που κυνηγάω καιρό για δουλειά, μου είχαν στείλει την προσφορά τους για εργασία!!!!!!!!!!!Η οποία ήταν πολύ καλύτερη από ότι είχα ζητήσει κατά 300€ και άλλες αξιοσέβαστες παροχές!!!!....
Τι υπέροχη μέρα, ανεβαίνουμε επάνω και δεν μπορώ να συνέλθω!!! Είμαι πολύ χαρούμενη, είδα τον φίλο μου αλλά και που σχεδόν μόλις τον είδα είχα απάντηση από την δουλειά που περίμενα τόσο καιρό.... Λίγο καιρό πριν που τα πράγματα φτάναν λίγο πριν τον πάτο ο Ηλίας μου έλεγε μην ψαρώνεις.. θα γυρίσει ο τροχός και μου αφιέρωνε αυτό το τραγούδι.... του Ζακ Στεφάνου:

Όταν τέλειωσαν όλα αυτά, ξάπλωσα και προσπαθούσα να συνειδητοποιήσω τι μέρα ήταν και η σημερινή.. Νόμιζα οτι απλά ήταν μια κρίση τύχης... αλλά αυτό παραπάει... γιατί ξαναχτυπάει το κινητό μου και είναι ο αδερφός μου από Ζάκυνθο όπου κάνουν διακοπές και μου λέει άντε μαζέψου και κατέβα Ζάκυνθο την Παρασκευή να αράξουμε!!!! έχω πολλά χρόνια να πάω Ζάκυνθο.. και θα σκεφτώ πολύ σοβαρά την πρόταση του... :)

Τώρα γράφω αυτό το post πίνοντας καφεδάκι..... Ήρεμη, μαστουρωμένη θα έλεγα!!! Τι να πεις... συμβαίνουν και θαύματα!!!


Αυτό το post είναι αφιερωμένο στην σημερινή μέρα.... Και στον Ηλία που είδα μετά από τόσο καιρό και χάρικα πάρα πάρα πάρα πολύ!!!!

ΥΓ... Ηλία θέλω και εγώ i-phone ρεεεεεε!!! χαχαχαχαχα