Δεν θα διαφωνίσω.. άλλωστε δεν είμαστε αθάνατοι.. :(
Όμως πως να την ζείς όταν έχεις τόσα στο κεφάλι σου...? Εννοώ πως να την ζείς ήρεμα άν όχι ευτυχισμένα.. γιατί την ζω, ή καλυτερα αφήνω τις μέρες πίσω μου.!
Κοιτάζω το δωμάτιο γύρω μου, σαν να μην είναι δικό μου.. Σαν να μην ανήκω εδώ..Ζω σε μια χώρα που καταστρέφει τα παιδιά της, προσπαθώ να ανταπεξέλθω στα καθημερινά και δεν το καταφέρνω, μάλλον πόσο να τολμήσω να απαιτήσω κάτι παραπάνω!
Κάθε βράδυ που πέφτω για ύπνο, εύχομαι το πρωί να μην ξυπνήσω.. ο πιο γαλήνιος τρόπος να πεθάνεις!!!
Αυρίο Δευτέρα, πάλι δουλειά, στο ίδιο υπόγειο με τα υπόλοιπα Στελέχοι των 700 ευρώ και σύντομα των 600! Πόσο θράσσος πια... Πάω και νιώθω οτι χαραμίζω τον χρόνο μου.. Και το χειρότερο είναι πως κάποτε την δουλειά μου την λάτρευα!
Και τώρα, το μόνο που θέλω είναι να βγαίνω από το υπόγειο, να πηγαίνω σπίτι μου και να πέφτω στο κρεβάτι μου διαλυμένη γιατί 8 ώρες με τόση καταπίεση... πόσο θα αντέξει και ο πιο νορμάλ άνθρωπος??!!!
Το forks θα ήταν μια καλή επιλογή για μένα, μόνιμη βροχή, χιόνια, δάσος και αναμνήσεις..!!!
Πλησιάζει το Τέλος ή μια καινούργια Αρχή?
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου